gök gürültüsüyle aydınlanan bu sevda,
zemheri akşamlarda kadeh sesleriyle uyanan
yanımda dolaştırdığım ruhum cehennemlerde yanan
kafamın içinde ölüler var susmayan
kafamın içinde diriler var hiç konuşmayan
mürekkeple doldurulmuş cesetlerle var olan şiirler
yüreğimin içinde çığlık atan keşkeler
gökyüzüyle eşdeğer ölümler
musalla taşlarında umutlar var yeniden dirilen
yalan tiyatrolar sahne alır dudaklarında
beş kantar yalan iki tane ölen kalp var Beşiktaş'ta
ve akıl pervazında sakladığım yalnızlığım var
kadavra düşüncelerim var intihara kalkışan
ben diriltemem ölen keşkeleri
kaçamam daha fazla yer çekimli ölümden
bir polar ve bipolar yalnızlığım
gece siyahı kanlı gözlerim
ve mezarlık çiçeklerini yeşerten yağmurlar var
dağlara paralel uzanan sevdalar
ihtimaller bittiğinde intiharlar başlar
şu duyulmayan naralar....
gök yüzüne tutunan bir kaç hayalden öte değiliz
yalnızlığımızdan başka dostumuz yok
ve ay tenin
sebebi sensin karanlık gecelerimin
sorun nedir anlamıyorum!
ben kendimi şu dar ağacına asamıyorum
söylesene bana kadın
sen gerçekten,
sebepsizce gülüşlerimi mutluluk mu sanıyorsun?
©tuncaydyb
T