mısralara gömülmüş
yanık bir türküydüm
bir martı çığlığı kadar eski
havva anadan sonraydı belki
venüs kollarını kaçıncıya açmıştı
süleyman belkıs'ı almamıştı henüz
nil yarılmamıştı ikiye
brütüsün ihanet ettiği zamanlar dı
kuzey ışıkları aldatırken
yeryüzü gecelerini
işte ben
ademden olup havvadan doğma
takıldım aldatmanın ağlarına
pişmanım desemde
yıldızlar kadar çok
haberin yok
kahrolurum bilmezsin
yanarım görmezsin
ağlarım duymazsın
hata şaşan için
vebal ağır
af hatadan büyüktür
muştusu sende
gerisi
kader
©asbuzulu
A