Yaşadım yıllar var hain bir pusu.
Ömrüme işlenmiş ecel korkusu.
Ansızın karşımda ebed uykusu.
Kaderim hükmeder her bir anıma.
Atılmaz bu duygu,girmiş kanıma.
Aklımdan silinmez bu derin kaygı.
Birikmiş içimde bir garip duygu.
Duyarım ruhumda kadere saygı.
Anlarım sonunda,başa gelecek.
Köpeğim mutlaka bensiz kalacak.
Mutlu bir evlilik planım vardı.
Çevremi güzeller gelip sarardı.
Gözler etrafında beni arardı.
Geride kalıyor zamanla bunlar.
Kalbimde çalıyor zehirli çanlar.
Bir sabah kapımda sesler feryatlar.
Vücudum teslimde,kayboldu tatlar.
Dünyayla kopmada bağlantı,hatlar.
Nefesler durmada,soğumuş beden.
Anladım benmişim bu defa giden.
Hoşcakalın dostlarım,köpeğim,evim.
Kalmadı arkamdan çakılmış çivim.
Bir de aşık olduğum tatlı kız Sevim.
Romanda son sayfa kapandı bilin.
Ağlamak yakışmaz,sizler hep gülün.
©ibn-ulvakt
M