Gözlerim yollarda, ufukta bir ışık, Belki de kader bir gün bana güler mi? Yaralarım derin, acılarım çok, Bir gün sevinç kapımı çalar mı?
Kaderin cilveleri beni yordu, Neşe nedir, unuttum ben onu. Hüzün şarkıları söyler dilim, Gülüşler soldu, kaldı yerinde duman.
Bir gün gelir belki güneş doğar, Isıtır yüreğimi, kurur yaşlar. Mutluluğun kapısını aralarım, Kederler biter, huzura kavuşurum.
Kader bir gün güler mi bana? Bu sorunun cevabı gizemli bir ana. Umutla beklerim o aydınlık günü, Belki de kader bir gün bana güler nihayetinde.
©hasanbey.
H