Küçük bir kasabada doğdum.
çam kokulu memleket Muğla..
kader beni 2 yaşımda getirdi izmir'e..
kendimize ait evimiz olamadı belki ama,
aylığını ödediğimiz her ev bizimdi....
Bahçeli bir ev için dualar ederdim ...
çocuk kalbimle...
kah dört oda bir salon evimiz
kâh,ince uzun tek kişilik yoldan geçtiğimiz
tek oda tek mutfak evimiz ..
çünkü kader böyle istedi..
büyüdüm ....
Bazen varlık içinde,bazen de yokluk..
Annem, babam ve kardeşim
güzel memleket izmir 'i
memleket bildik kendimize...
Bayramlarda giderdik doğdugum topraklara..
sonra kader doyduğun yere sürüklerdi seni..
bu topraklarda büyüdüm,
bu topraklarda okula gittim.
lise yıllarıma geldiğimde
Aşk yazılmış kaderime
Karagözlü bir yar sevdim...
sevdim...
hemde cooook sevdimmm
Söylenmemiş aşkın güzelliğinde
gizliden gizliye hep sevdimmm...
Söylemeye hep geç kaldım
ve ayrıldı yollar..
şimdiki aklım olsa saklamazdım belki
ama yine kader böyle istedi...
mezun oldum, kader karşıma başka birini çıkardı...
Belki aşık olmadım, ama sevdim..
gülümsetiyor, huzur veriyordu..
Ben onunla bir hayat kurmaya çalışırken
kara gözlü beni arayacakmış ,
ama çok geç kalmış ..
çünkü kader böyle istemiş...
Bense hiç pişman olmadım
14 yıl yaşadık sevgiyle, sadakatle..
oğlumuzla taçlandirdik sevgimizi
kimbilir kader neler isteyecek bilinmez ..
sağlık ve mutlukla kader gülsün yüzümüze
gerisi zaten hikaye...
©liselim
F