Akıllar kaynar, suyun kazanda kaynadığı gibi...
Rab Arşın kürsüsünde herseyin oluşunu izler...
Kalem yazarken ilahi emir ile kaderi...
Kırk bin mercek yakınlıktan baksan görmezsin yazılanın tek bir harfini...
Sağında Adem yoktan varolurken...
Solunda kıyamet kopmuş son insan ölüyor...
Ne öncesi var ne sonrası o zamanı düşünürken...
Istemsizce ellerim saçımı yolmak için başıma gidiyor...
Düşündükçe düşünüyor, anladıkça çıldırıyorum...
Bu ne tablo bu ne inşa bu ne aklın patlaması için verilmiş bir çaba...
Bunca güzelliği görmeyen bir dinsiz gözüyle bakmaya çalışıyorum...
Dilim istemeden dolanıp duruyor Ahh'a...
H