sozun bittiği günler var bende
diyemedigim haykiramadigim
gucsuzlugum.var bedenimde
duyaramdigim sancılar var
susmaya mahkum olduğum acılar var
kerbela gibi olmuş bedenim ruhum
kesik kesik yara izleri
çaresizlik ya yakışıyor bana
yada kader zorla yakıştırmaya çalışıyor
yutkunuyorum yavaş yavaş yutkunmaya çalışıyorum ....
başarıyor musun diye sormayın
her aci zor geçiyor bogazimdan ...
kader çaresizlik bana yakışmıyor be ..
sen zorla giydiriyorsun ama bedenim
kabul etmiyor sanki dar geliyor bana
huzur olan bi elbise giydirsen bana
her tarafın huzur her tarafın aydınlık
annem demistiki ; kaderi duayla engellersiniz ..
daha kaç dua edecem dar çaresiz elbise yerime bol bi huzur elbise ne zaman giyecem anne ??
darlasti yollar kana bulandi sokak lambaları
giydigim iki elbise oldu biri çaresizlik biri aci dolu dar pantolonlar .. bedenime ruhumu sıktıkca kader zorla giydiriyor ...
bolluk ne zaman ??
ne zaman bu sabrin sonu??
ne zaman iyiliklerimin bedeli ??
kader iyi olunca mi çaresiz kalıyorum
yoksa kotu olunca mi huzur elbisesini gidiyorum ??
mağazan çaresiz aci umutsuz hayaller siz elbiselerle dolu ve ben onları istemiyorum ...
çocuklar var bi mağaza olsa içinde caresi olan umut dolu hayal dolu götürsem kendinle beraber giyin çocuklar desem bu elbiseler bizi mutlu edecek desem birine çaresi olan bi gömlek her derde deva diye bagirsam ,birine umut pantolonu giydirsem,içleri umut dolsa hayal elbiseler kızlara yakışır giyseler en güzel gelinliği hayal etseler kader boyle bi mağaza ver bize çocuklara ruhu çocuk kalmıslara çok mi zor ?? onlar sokakta boyle bi mağaza istiyor ... #sarra
S