Çileden gün göremez oldum
Başım beladan kurtulamaz
Kendimi ağlarken bulurum
Kaderim doğuştan gülmez
Düş hasret hüzne yol oldum
Dara düştü ömrüm çıkamaz
Söndü birer birer umutlarım
Kaderim alnım'da ak yazmaz
bir günah'mı işledim bilmeden
nedir? bana bu zulmün kasten
tuttun ömrü bırakmaz olur'sun
Her günüme dert verir'sin kader
ah gözyaşları'mın ne ola hali
Kurudu yaş kalmaz gözümde
Tutulup en ince hastalığa ki
Bak kaderim'in yaptığı şu işe
"Nereden nereye gidersin ey kaderim"
......
Ben ki acıların çocuğuyum
Acılar dır beni büyüten
yaşadığım süre boyunca
Ne yüzler gördüm ne yüz
İçinde
Acılar yolun sonunda
çıkmaza dönünce
Yaş ağır sessizlik
Gecenin ilerleyen saatinde
Acıları dinlerim gözüm kapalı
Dinlerken bulurum kendimi
Her bir inleyen iniltisini
Daha iyi duyar oldum
Yaslar'ken bu sağır kulağımı
Evlerde çekili perdeler
Sönmüş aydın lambalar
Derin uykuda tüm insanlar
Kaldım bu gecede uykusuzca
Gün ağıracak tüm insanlara
Güneş doğacak aynı sabaha
Uyanacak uykusundan insanlar
Benim için uyku zamanı o zaman
©chn
C