bir insanın KADЭЯ'i vardır.
onu Rabbim tayyin eder.
birde insanın KADЭЯ'i birilerinin elindedir. onuda onlar elleriyle kirletip oyunlar oynayıp bir kenara atarlar...
işte o an geldiğinde yine KADЭЯ'siz değilsin.
Rabbim yine ayağa kaldırır.
tekrar yazar yarım kalmış KADЭЯ'ini...
şimdi soruyorum, KADЭЯ 'e
duygularım vardı,boş kalmış sayfalarımda,
kendimce yazardım,aşklarımı sevdalarımı seven adamı ve kadını...
ve sonra sen geldin...
çok sevdim,hep yazdım.
sen sevdikçe işte KADЭЯ dedim.
sonra düşündüm sakın KADЭЯ'deme KADЭЯ'iin üstünde KADЭЯ' vardır dedim.
sonra herzamanki gibi uçup gittin,çok üzüldüm hadsizlikmi yaptım diye kendi kendimi hep yedim.bitirdim...
günler ayları kovaladıkça bir gittin bir geldin,
denizdeki dalgalar bile bu kadar gel gitlerde yüreği taş olanı eritirdi...eridim
öylede oldu zaten yok olup gittik işte.
bak kaderimizi yazdılar yok olup gittik.
şimdi bir şair vardı,
hayatına girenlerin sevdalarıyla hep yazardı. hep severdi,hiçbir sevdası diyemezdi ki,sen hatalıydın.
sen severken sahip çıkmadın diye,
aldın elimden kalemimi,
yaşanacak günlerin şiirleri yok artık,öldürdün mısraların o deli adamını yazılacak son sayfa vardı.
oda sende yarım kaldı.
hani bir üstad vardı.
şair severse şiir olur derdiya,
(@sitaara)
şair KADЭЯ'sizse yazdığı ancak son şiiri olur.
şimdi çok mutlu ol birilerinin ışığı varken söndürdüğün sayfalarda ne anlam ne söz nede aşk var,
KADЭЯ'i УАZМАК İŞТЭ TAM ВЦИА DЭИİЯ.
©byde
B