Kadın

Titrek ellerin ince narin belin,
Gözlerin yeşil ve yeşildi eskiden evim, Akşamları bilirdim eve ne alıcağımı,
saat kaçta yatıp kaçta kalkıcağını,
ellerin sıcaktı gözlerin kuru,
tenin yumuşaktı kalbin duru,
parmakların incecik ama benimdi,
dişlerin ay gibi parlak gülüşün zâfımdı, herkesin inandığı bir söz benim aksine yaşamadığım lafların vardı,
kaşların bana zarafeti hatırlatırdı,
saçların kömür gibi siyahi,
değişirdi yürüyüşünde bütün yolların talihi,
bir sabah uyandığımda yada bulamadığımda seni,içimde,derinlerde,
bir ipe sararım boğazımı,
çıkarım sandalyeye son bir nefes yok olur gider ciğerlerimden ve sana yaklaşırken,hüzün değil umudum iter sandalyeyi seni görmenin sevinciyle...