Bir kadın vardı hayat dolu
Yüzünden tebessümü eksilmeyen
Bazen durgun su, bazen hırçın ve asi
Zaman geçtikçe
Yüzündeki o tebessümün yerini hüzün aldı
Yorgundu kadın
Eskisi gibi değildi
Hayaller de kurardı bazen
Hava kararıp gün geceye büründü mü
Onun kurduğu hayalleri darağacına asar
Sevdikleri vardı
Yerlerine kimseyi koyamadığı
Boşlukları dolmayan
Bazen kaçıp gitmek ister ama ardında
Kalanları düşünür
Yine yüreği elvermezdi
İçindeki o küçük kızı yaşatmaya çalışan
Bir kadın kalbip
Kırık, yorgun belki biraz da ürkek
Ama aldığı her nefes için bile şükreden.©
Dilek GÜLBAY
BULUT KADIN KİTABIMDAN 📚
S