Sırtına hayatın yükünü vurmuş
Hasretle özlemle yürüyor kadın
Kör felek dümenin çok evvel kırmış
Buz gibi güneşte eriyor kadın
Kalbinde yaradır dünyasın yıkar
Bir kevn-i diyara hüzünle çıkar
Enel hâk kemendi boynunu sıkar
Ol dar-ı meydanda duruyor kadın
Alem-i bezirgan çok gelmiş gitmiş
Ömrünün nefesi evveli bitmiş
Ol kara toprağa ölmeden yatmış
Aşk ile umudun deriyor kadın
Alem-i vahdetin sahibi odur
Aşıklar yurdunun tabibi odur
Gönüller mihmanı habibi odur
Sevgiyle hayatı kuruyor kadın
Bozulmuş düzende ayakta duran
Tütse de başında hep kara duman
Şifalı eliyle yaralar saran
Canını Hak deyü veriyor kadın
Der Halil Ibrahim rah-ı cennettir
Rahmetin anası şah-ı devlettir
Sevgisi barışa aşk-i davettir
Sevdayla yüreğin yoruyor kadın
©16brsa61of
1