yağmurun ardından kalan toprak kokusu
ıssız sokaklardan nasıl geçicem korkusu
karanlığı sadece odamızda sevdik
geceleri ağliyaya ağlıya kendimizle dertleştik
aynalara küstürdünüz bizi
saçma sapan beğenmedik kendimizi
korktuk çok korktuk
beğenilmemekten sevilmemekten
yorulduk çok yoruldum
veda zamanı geldi
itaat etmeye son verdik
bu gözler ağlamamak için direndi
ağızlara çekilen fermuar artık kesildi
©dinlegece
D