Sen ki ey güzel kadın!
Sustun belki de onca işkenceye, ihanete.
Yuttun belki de hakaretin en alasını.
Yeri geldi şanına yakıştırıldı, en kötü şeyler.
İçin rahat olsun, günü gelince onlarda çürüyecekler.
Eş oldu artık ondan sorumlu dediler.
Kardeşken prangaları zaten vücuduna pay ettiler.
Ahlağından hesap sorup, parası kadar değer biçtiler.
Bir yerden bastırdıkça, susarsın diye beklediler.
Yılmadın dağ gibi, ayakta durdun.
Cehaletin kundağına kurban verildin.
Haketti deyip, toprağa koyuldun.
Gülümse artık ey özel kadın!
Her şeyden önce sen bir anasın.
Bitti sanılan yerde, yeniden doğarsın.
©
©murekkep97
M