Kadın

Gel biraz seninle konuşalım kardeşim...
Nasılsın bugün, haber izledin mi hiç mesela?
Gördün mü kardeşim halimizi, rezilliğimizi?
Sayabildin mi kaç haberde vardı kadın cinayetleri?
Ya da
Dayanabildi mi yüreğin tüm haberleri sonuna kadar izlemeye?
Söyle kardeşim, gözlerin kaç kere doldu da; yüreğine akıttın yaşlarını ve isyanını?
Hangisine ağladın en çok bir düşün hadi.
Münevver, Özgecan, Emine, Pınar ve sayamadığım birçok "kum" tanesi.
Kahretsin, nefes almaya utandığım her saniyeyi.
Yaşamak onların hakkı değil miydi?
Kadın, otuz iki diş güldüğünde guzeldir,
Otuz iki yerinden bıçaklandığında her şey tükenir
İnsanlık, şeref, kanun, yasa hepsi uçar gider
Bir de masum bedenlerden bir bir ruhlar havalanır
Hangi babaya hak idi toprak atmayın kızıma demek?
Yahu kardeşim, söylesene bu dünya ne zaman düzelecek?
Kaç kadın, kaç masum kalbinde bir sevgi beklerken,
Bıçak darbeleri yiyecek?
Utanıyorum, sıkılıyorum.
Aldığım her nefes haram geliyor birilerini koruyamayıp öylece ölüme terk ettikçe.
Nerede görülmüş bir kadının mahsur kalması böyle vahşetlere...
İsyanım var bu hayattaki tüm şerefsizlere.
Sevilmek isterler belki bir nebze,
Büyüyünce de; mesleği elinde güzel kalpli bir anne.
Hayali huzur olanların,
Gerçeğinde ne eksikti de sonunu gösterdiler hayatlarının?
Bu nasıl vahşet böyle sen söyle kardeşim...
Dilimden düşmeyen tek cümlem oldu bunu da mı görecektim?
Dünya niye dönüyor, dönmesin gözünüzü seveyim
Kötülere kalacaksa kopsun kıyamet yeter gidelim...
©safderunby