Toprak suyla buluşunca canlanır,
Adem kadınsız olursa çorak kalır.
Ne hayat bulur, ne de yeşeren bir bahçe.
Kadın yağmur damlası gibi iner toprağa,
Bereketiyle can verir her bir tohuma.
Erkek güneş gibi parlar, ısıtır toprağı,
Kadınla yeşerir her bir yaprak, her bir dal.
Kadın şefkatin narin çiçeği,
Erkek gücün sağlam kalesi.
Birlikte sarılır yaralar sevgiyle,
Göz yaşı dinler sevgi, umut filizlenir.
Kadın sevginin sonsuz kaynağı,
Erkek korumanın sağlam kalkanı.
Birlikte kurulur yuva sevgiyle,
Çocuklar güler, sevgi dolar her yer.
Ayrı düşerse güneş kaybolur,
Toprak kurur, çiçekler solar.
Yalnızlık çöker her yana,
Hasret yakar kalpleri, gözyaşı akar.
Yağmursuz toprak çorak kalır,
Kadınsız hayat anlamsızdır.
Birlikte yeşerir hayat bahçesi,
Sevgiyle dolar her bir köşe.
Kadın ve erkek bir bütündür,
Ayrılmaz parçalarıdır sevginin.
Yağmur ve güneş gibi hayat verirler,
Birlikte yazarlar mutluluğun hikayesini.
©hasanbey.
H