Kadınım

Bir gün düşün senin kadar
Bir gün düşün senin kadar kasvetli
Gün dediysem sıradan değil asil ve tarifsiz
Güneş doğarken bile kalmış be kadın çaresiz
Sen açılmamış kitabın kapağı,
Ben ise aşınmış dağların eteklerinde oğlağım
Boynuzlarım aşınır başka bir değişle tokuşarak
Bir masa yanımdasın ve bir o kadar ırak
Saçların sanki rüzgara meydan okur kadınım!
Bu nasıl cesaret ? Bu nasıl ihtişam be kadın.
Beni zincire vurdular yinede yılmadım bakın
Yılmayın yıldıkça bırakılır yarın.
Yarınlar olsun isterim nasıl olursa olsun
Ama başı ile sonuna sen ve sen konsun
Yorulsun sensiz geçirdiğim zamanda batmaya uğraşan güneş
Yorulsun geçmeyen her zamanda seni düşünen aklım
Yorulsun...yorulsun ki yoğrulsun seninle düşüncelerimin vücud bulmuş hali
Beni düşünmeni istemem yorulmasın zatı halin
Bu dizeler saçma gelebilir sana saçları kara güneş teni buğday renkli kadın
Ellerim bağlı mı ? Ne düşünürüm bilemezsin
Belki geçen her güne lanet edersin
Beni bilmez belki basit bir adam zannedersin
Belki bir şansı hakeder bu aşınmış dağların dibindeki oğlak
Bu dizeler anlatır içinde sevgi dışında art niyet yok bak...
©dertisyen