Bir kadını perdelerinden tanırsınız.
Mutlu ise rengarenk perdeler asar gözlerine, Siz ipek deyin ben inci,
Ne biliyim işte nasıl anlatsam,
Şöyle ki;
Kadının perdeleri her daim açıktır mutlu ise, Sonuna kadar...
Güneş ışığı vurur saçlarına,
Siyahına ışık karasına merhem gibi.
İtina ile yıkar süsler perdelerini,
Ve çiçekler kondurur bağlarına...
Bir kadını perdelerinden tanırsınız.
Üzüldü mü kapatır her birini,
Yüreğinin perdelerini çeker sıkıca,
Siz karanlık deyin ben hüzün,
Ne bileyim işte nasıl anlatsam,
Şöyle ki;
Kadının perdeleri kapanır üzgün ise, Mutluluğa kadar...
Elleri kaybolur boşlukta,
Gece gibi karanlık kör kuyu gibi.
Kapatır kendini sorulara,
Ve sessizdir ölüm gibi...
Bir kadına perdelerini sakın çektirmeyin!
Bir gün gelir,
O açık pencerenin önünde,
Sizi bekleyen kadının,
Perdelerine takılırsınız.
Açık tutun perdelerini,
Ve kadın,
Bırakın perdelerine güller taksın...!
©zümrdanka_
Z