Kozalagindan yeni çıkmış bir kelebeğin
kalp atışını izlerken gündüzleri saçlarını tarar rüzgar. Annesi ninniler söylerdi.
Uyumadan önce oyuncağına
sarılıp uyur hala küçük bir kız çocuğuydu. büyümeyen bir türlü büyüyetemedigi...
Geceleri uykusu açık kalan bir kadının
Öyküsüydü üzerini kimse örtmedi.
Bin bir şarkıya nefes oldu buğulu sesi... Göçük altında kaç beden bırakmıştır.
Geçmiş zamana tekabül eder ken
Bir kadın göz pınarlarında mendil taşırdı. biri silip diğeri taşar nehirler Okyanuslar boyu acıyı öğütürken kendi yüreğinin değirmenin den tartar biçer yağmur altında ıslanırdı ..
Iyi bir oyuncuydu o
nasılsın Iyi misin diye sorduklarında kirmamak için kırılmayı Göze alan kendinden ödün veren
Kırdıysa da
Gönül almak için sürüklenir toz toprağa karıştı ayakları..
Söyleyemediklerini yutkunurdu.
Her kelimede sustuklarina cevap verilmese de
Göz yumarken duyduklarına da
Bir kadının dramı gözler önüne serilirdi
Her defasın da sayfa sayfa yazıldı şaire ilham oldu..
©ebrulimsi5
E