Bir anne, bir de kızı
Okul yolunda yürüyorlardı
Anne olabildiğince,sevgi ve şevkat dağıtıyordu.
Oysa kalbi yaralıydı,
Bunu kimseler bilmiyordu.
Mutlu etmesi gereken bir kızı vardı.
Anne kızına daima seni çok seviyorum meleğim derdi.
Anne ,kızını
Bazen gıdıklalyarak bazen bazende çimciklemek geliyordu içinden işte!!!
Anneler
Hesapsız sorgusuz ve sualsiz tebesşumm ile bakan yavrusuna..
Biz yolcu sevgimiz hanci olsun der gibiydi
Evlât bu sevilmez mi?
Elbette hem de sonsuz sevgiyle
Kızsa da bağırsa da sevilir.
Göz açık kapayıncaya kadar okula gelen anne ve kızı iyi dilekkerini birbirlerine sundular.
Çay simit gibi ikram ettiler sevgilerini
Anne evin yolunu kizi sınıfın yolunu tutarken.
Anneyi bir durgunluk sardı..
Sustu yol boyunca sustu
Sadece sustu
Düşündü düşündü işin içinden çıkamadı.
Eve geldi..
Aldı eline kalem-i ve kağıdı yazdı olabildiğince.
Bugün kızımı dökmeliyim boş kâğıtlara dedi.
Yazdı yazdı ağladı bir daha yazdı
Suskun yüreğini boş kağıtlara aktardı.
Hıçkırıklara boğulurcasına
Dertleşti kağıtlar ile
suskun bakışlı gözleri durgun du
Bir ara
Pencereden dışarı baktı
Güldü ve geçti..
"Hayat herşeye rağmen güzel"
Gül sevgi dolu kadın..
Hayat anlam kazansın dercesine
Odaya bir tebessüm bıraktı ve işine koyuldu..
26/12 /2019
Saat.10/00
✍Beyhan Uygur
©saire5534
Ş