Bir kadir gecesi karanlığında, teheccüd vaktinde,
Gözlerimi diktim dünyanın mavi gök kubbesine.
Ayın şavkıyla aydınlanmış yer yüzü, yıldızlarla pırıl pırıl parlıyor,
Işıl ışıl bir dünya görüyordum, sevgiyle dolu.
Sanki gök yüzü yer yüzüne inmiş, dünya seyrinde gibiydi,
Bende avuçlarımı açtım, "Yarabbi" dedim içten.
"On sekiz bin alem yarattın, nice çiçeklerle donattın,
Her yaratılanı birbirleriyle eş kıldın, dengeyi sağladın."
Bir bu mahsun kulunun yok muydu bir dengi eşi, koklayacağı çiçeği?
Bir kadın olacak, eşinden yoksun, yüreği buruk.
"Yarabbi, bahtıma gucenmedim, yaşamaktan bezdim," dedim.
"Bu canı, bu tende taşıma aciziyetindeyim."
Yaşayacağım günlerimde çoktan göçüp gitti,
Bir gamlı gönül, yorgun bedenim, ezik bir ruhum kaldı.
İster istemez bir kadın nasip oldu hayatıma,
Çektiğim bütün kanayan yaralarıma, acılarıma derman oldu.
Her bir derdime tuz ile biberi oldu,
En güzel söz cümlesi Allah'ın belası diye hitap etmesi.
Yine de sevgimi esirgemedim, dışlamadım, hor görmedim hiç kimseye,
Ezdirmedim böyle bir kadına, sevgiyle sarıldım.
Bir yastıkta birlikte baş koyduğum bir ömürü,
Acısıyla tatlısıyla yaşayacağım bu hayat yolculuğunda.
Hayat arkadaşım, can yoldaşım, dert ortağım, gönül çiçeğim,
Benim aşkım, bir tek sevincim; sen benim şerefim, namusum, onurum.
Bir kadının sana sevgi, saygı, hürmet etmiyorsa,
Dünyanın bütün insanları sana sevgi, saygı, hürmet etse ne yazar.
Alın terimle, bilek gücümle her ihtiyacını kazandım,
Aç susuz bırakmadım hiç kimseyi, muhtaç etmedim el işine.
Muhtaç edip göndermedim kurulu bir evin hanım efendisi yaptım,
Bütün hısım ve kan bağım bir yana, benimle bir yastığa baş koyduğum kadınım.
Elbette bir çıkış yolu vardı, Hak levh-i Mahfuz'a yaz emriyle kalem yazmış kader.
Tamamlanmış kalem kırık, Hak baki, kader ancak bir dua, bir sadaka, cariye ile değişir.
Gayrı, ağaç kurumuş dalları meyvesiz,
Bu saatten sonra köküne bir balta vursan ne yazar?
Bir imzayla hayat son bulmaz, kaderin işleyişi farklıdır.
Ya senden daha kötü birine düşerse, belki senin katlandığın gibi onun kahrına katlanmaz.
O zaman onun da sabrı taşar, belki bir can hayata veda eder.
İşte o sebepten korkuyorum, ya bir kadın daha hayattan kopmasın diye.
Kader böyle yazılmışsa ne gelir elden,
Elbette her hayırda şeri de kuluna veren Yüce Mevlam.
Benim de budur imtihanım, sabrederek katlanmaktayım,
Kadın bilmezse, ben biliyorum.
Ya kadınım dedi
©yoldaakiii
Y