Mevsimler kadar yorgunum
Gözlerimden okunur biçare halim
Ellerime düşmüş nasırların acı tadı dilimde
Beyaza bulanmış saçlarımda ağır bir yük yılların nankör izileri
Ruhumda kırgın duygular var
Ömrüm tükenmiş farkında olmadan
Talan edilmiş yerim yurdum
savaşlar kurulmadan
Ben bugün iyice yorgunum
Kimseler bilmez bendeki eksilen yanı
Ve sormaz kırmızı bakışlı komşu kızı
Dudaklarımdaki nakışları.
Dünden kalan akşam yakamozları
Öldürür gölgeleri.
Mısralarım dertli.
Güz gözlerimde yüzler.
Yürüyüşleri titretir insanların
Mor salkımlı yollarımı.
Gün gelir eksik yanımda ölür
Ruhumdaki savaş bayrakları.
Miğfersiz mevsimlerde seçtik hayatı.
Yarına erkenciyim bu aralar.
Dedim ya
Beyaza bulanmış saçlarım.
Betonlaşmış ayak izlerinde insanlığın.
Yanlızım...
B