"Kendi çeperine ördüğün bir duvar var.
Kimse görsün istemiyorsun,
kimse bilsin istemiyorsun seni.
Bazen duvar sise dönüşüyor ve sadace ellerini görüyorum.
O sürekli diretip durduğun -senin tabirince-
pürüzlü ellerini.
Kafam almıyor, duvarını bir türlü kıramamı.
Elime kırıcı bir alet almaya utanıyorum
ellerini görünce, evet kafam almıyor.
Gözlerinde ki kırgınlığı görmeyi kafam almıyor.
Ama bir şey var ki,
o çok can acıtıyor biliyor musun?
Puslu bir duvarın arkasında oturmuş kalbimin tuz buz olmasını izliyorum sanki.
Gitmiş olsan bile,
hiçsizliğini dahi seviyor olmam,
Çaresizliğimi hatırlatıyor.
Kafam almıyor seni bu kadar sevmem.
Almıyor işte, gitmiş de olsan bu kadar sevmemi aklım almıyor.
'Kafam almıyor vedanı'.."
©yıldızlara
Y