Kafes-i ebedi'de nizam-ı alem,
hiçbir zat yoktur olabilecek mâni buna etse de her çeşit kallem.
O kafestir ki girişi her daim baki,
lakin yoktur çıkış,herşey olmuştur size mâni.
Ola ki düştün bir gün dara,
anla ki değildir tanrı hariç hiçbirşey sana gerçekten fâide-bahş şu kafeste.
Canımız dahi herşey fâni bu dünyada, Lâkin döneceğiz birgün yaratıcımıza,hüdaya.
Kimse duramaz kendi sonuna karşı,
anla artık bunu ey halk-ı cihan.
Durduramaz vakti hiçbir insan,
bilir kendini sahib-i irfan.
Etme acele hiçbirşeyde,
zira bil ki faydası sadece ecele.
Ben ki Sulhi anladım ki nihayetinde,
hepimiz birer kuklayız kafes-i ebedi'de...
©sulhi
S