Ucu yanmış bir kağıt parçası gibiyim
Kimin yada kimlerin yaktığı belli değil.
Acı hissetmiyorum artık,
sadece inceden sızlıyor, ve hafif de olsa
yukarıya doğru çıkıyor gibi.
Ama aldırmıyorum, hele bu
saatten sonra
korkmuyorum bile.
Ne olacaksa olsun artık,
mevsimler kudursun
saatler dursun,
zaman sussun.
Her bir şey kaybolsun.
Sadece bir ben kalayım,
bana ben hesap sorayım gerekirse.
Hatalarımla, günahlarımla,
yaptıklarım, yapmadıklarımla
bir bir yargılayım kendimi.
Sonrası mı ?
Varsın olsun, kalemimi de kırayım ellerimle.
Adaletın terazisin de tartayım kendimi.
Kaç kilo çekiyorsam o olsun,
ne bir eksik, ne bir fazla.
Ne ben onlara karışayım, ne de onlar bana.
Bir ben kalayım evet,
birden ötesini sayamamacasına...
Yazan ; Dağhan
©dağhan
D