O

kağıttan gemi

Yıldızlar sevgililer namahremin kıvancını yüreğinde emekli bir askerin onur madalyaları gibi taşıyarak sevişsin diye saçalandığında
İçinden hiçbir zaman çıkılmasın diye kaleme alınmış bir şiirin dizesinden gülümsememi kurtarda beni bul.
Ey su içerken gözleri teredüttle ışıldayan ceylanım elimi koymadanda yüreğin nasılda çarpıyor biliyorum bir taneside bende var.
Vazgeçelim çelik çomak oynamaktanda ölüme meydan okuyan bir süvari gibi emin adımlarla dalalım bu hengamenin yüreğine.
Ne söylesek boş yüreğin demirdende olsa paslandıracak onu zaman gel seninle bir pınarın nereye akıp gittiğini bilmeden kağıttan gemilerini yüzdüren çoçuklar olalım.
©opapa