Kağıttan gemilerim vardı benim.
Sol yanımda bulunan attığım
Her kulaç sana doğru adımlarım.
Gücü kuvveti yerinde dimdik
Ayakta cesaretim doludizgin umutlarım karşıdan karşıya geçen çocuktu
şımarık gördüğün de seni hop hop
ip atlardı volkan olup alev topuna dönse de vücudum..
Hala ben den bir iz vardı...
Atık olsa da benzim üzerinden geçtiğim
Lavlara tutunurum. hırçın denizlere
makaralarca su taşırım..
ölümden döndüm yaşamak uğruna kaçtım köşe bucak kaçarken
Sığ derindi, dibi görünmezdi deniz
alabora olmuş biriktirdiğim bilyelerim
yalnızlıklarım kumbaramda...
Saklandığım sokaklarda eyan
beyan ortadadır. toprağına alnımi sürdüğüm memleketin çakıl taşları da vazo içinde rengarenk ...en güzel anılarım
baş göz etmiştim gölgem de
güneşe karşı süslenen melektir güller le mis gibi kokar..
Hiç biri kırılmasın dallarından ayrılmasın koparmasınlar taç yaptığım papatyaların
bu yolculukta çok emeği var...
sağ çıkalım beraber dostlarımda sevgi ile kalsın. yanımda onlar refakatçidir
hasta ben isem eğer umuduma ortak
Sevgilim de !... yolculuğun
en hakiki
Ismidir şeref verir. öz kimliğiydi. yelkeni kendiliğinden mumu sönen aniden limanı çöken yıkıntısı dağları buzullara çevirdi giderken
Harita da yol çizdim rakım saydım bıraktığı cümleleri an ve an hatırlarım da bir hayli dokunaklıydı hani bu seferlerini de unutmayalım unutamam..
KAĞIT "TAN GEMİLERİMİN !
Hiç birbirine değmezdi hepsi tek çizgi de yol üstünde gitmişti...
©ebrulimsi5
E