Kağıttan gemilerim var benim.
Sol yanımda bulunan attığım
Her kulaç sana doğru adımlarım.
Gücü kuvveti yerinde dimdik
Ayakta cesaretim doludizgin umutlarım
karşıdan karşıya geçen çocuktu
şımarık gördüğün de seni hop hop
ip atlardı volkan olup alev
topuna dönse de vücudum..
hala ben den bir iz vardı...
Atık olsa da benzim üzerinden
geçtiğim lavlara tutunurum.
hırçın denizlere makaralarca su taşırım..
ölümden döndüm yaşamak uğruna
kaçtım köşe bucak kaçarken
Sığ derindi, dibi görünmezdi deniz alabora
olmuş biriktirdiğim bilyelerim yalnızlıklarım kumbaramda...
Saklandığım sokaklarda
eyan beyan ortadadır.
toprağına alnımi sürdüğüm memleketin
çakıl taşları da vazo içinde rengarenk ...
En güzel anılarım baş
Göz etmiştim gölgem de
güneşe karşı süslenen melektir
Güller le mis gibi kokar..
Hiç biri kırılmasın dallarından ayrılmasın
koparmasınlar
taç yaptığım papatyaların bu yolculukta
çok emeği var...
sağ çıkalım beraber dostlarımda
sevgi ile kalsın. yanımda onlar refakatçidir
hasta ben isem eğer
Umuduma ortak
Sevgilim de !...
Yolculuğun en hakiki ismidir şeref verir.
öz kimliğiydi. yelkeni kendiliğinden
mumu sönen aniden
limanı çöken yıkıntısı dağları
buzullara çevirdi giderken
Harita da yol çizdim rakım saydım
bıraktığı cümleleri an ve an
hatırlarım da bir hayli dokunaklıydı hani
bu seferlerini de unutmayalım unutamam..
KAĞIT "TAN GEMİLERİMİN !
Hiç birbirine değmezdi hepsi tek çizgi de
yol üstünde gitmişti...
18 08 2020
©ebrulimsi_
E