Kahve gözlerini gördüm bir anda
Önce anlam veremedim onlara
Meğersem kalbime sesleniyormuş
Donup kaldığım o güzel anlarda
İnsan bir bakışı nasıl da sever
Nasıl da kendine ait hisseder
Sanki ruhunun bir parçası gibi
Ona koşup da sarılmayı bekler
Mutluluk basitmiş dersin aslında
Bir o yetermiş benim hayatıma
Karanlık olan günlerim de bile
Gülümsemesi ışık olur bana
©ctnkspr
C