K

Kahvem

sessizce gittin
ayın terk edişi gibi geceyi
hafiften bir karanlık sardı yeryüzünü
yıldızlar misali tek tek gittin benden
ellerin tutmaz oldu ellerimi
gözlerin gözlerime değmez
sesin uzaklaştı nefesimden
kokun kayboldu bedenimden
hatıralarımız silindi dünya defterinden
sen gittin sevgilim sonunda benden
elimde bir kahve pencere kenarında
sigara dumanından yaşaran gözlerle
beklerim sevgilim
döneceğin umudunu sonbahar da
geri de kalan bir kahve kokusunda
son nefesimle beklerim..