Şaşarım bu kâinatın ademine,
Allah zulcelal nice güzellikleri
Bağışta bulunmuş, ihsan etmiş,
Bu kâinatın nankör ademine.
Ne itaat eder, ne de bir şükür yaratıcısına,
Hep uyar o azgın şerli nefsine.
Helak oldum der ama ders almaz,
Allah Tevbe kapısını açık bırakmış.
Nerede senin Nasuh tevben ey Adem,
Aldığınız her bir nefes hakktan,
Yediğiniz her bir rızık Rezzaktan.
Utanmadan gururlanarak calım atar yurursunuz arzı Alada,
Sizler bir hiçken hep "ben" dediniz,
Bir benliğinizden dahi kurtulamadınız.
Biz Allah'ın dilsiz mahlukatıyken,
Allah'a zikir ve şükür hamd ederiz.
Sizler utanmadan bir de bizlere nankör dersiniz.
Nankör kimmiş söyle şimdi ey Adem oğlu,
Kedilere nankör demeyin,
İnsan oğlundan daha nankör bir mahlukat yaratılmamış tır.
Bir tike et için insan oğlu gibi Kula kulluk yapmazlar,
El pence durmazlar, verirsen teşekkür eder, vermezseniz eyvallah der geçerler.
Cüngu rızkın kuldan değil Allah'tan geldiğini bilirler,
İnsan oğlu gibi rızık endişesine düşmezler.
İstisnalar kaydeyi bozamaz,
Bazıları bir tike et için mırıldar miyavlar ama genel böyle değildir.
İnsan oğluna sadakati riya değil,
Gerçek sevgileri den gelir.
©hasanbey.
H