Ne zaman kırılırda umudum
salkım saçak dağılsam,
odamın duvarına yansıyan
silüetin toplar
düş kırıklarımı
gölgesinden ömür
ödünç alınca
ab-ı hayat gülüşünün
ırak iklimlere
iltica eder
hüzün katarları,
kakule kokulu
kaftanlar biçilir
üryan yalnızlığıma
soluksuz içerim
kuzey rüzgarlarının
getirdiği kokunu,
çözülür buzulu
sol dağlarımın
gözlerini yüklediğin
bulutlar kusunca
gönül meramda,
yeşile durur
sonbahar
vuslat muştusu
sürur çığlığımdır
yedi kat asumana çıkan.
Mehmet Şirin Aydemir
Son Gemi Edebiyat Dergisi
2019 Haziran
©bedlisi
B