Gece yarısı yavaşça yerini şafak vaktine bırakırken düşünmüyor.
Yarın kimin yeniden üzüleceğini hesaba katmadan değişiyor.
Sanki yine gelmeyecekmiş gibi terk etmesini iyi biliyor.
Burada oturan çaresiz küçük bir kızı bile üzüyor.
'Hadi sev ' deseler ortada kalacak gibi hissediyorum artık.
Döneceğini bilsem bile sevmeyecek kadar alışmışım, yazık.!
Arkamda bırakıp gittiğim vakit, aklıma gelmiş o yitik.
Kalbimi bırakıp gidemeyecek kadar sahiplenmişim.
Ben her zaman buralardayım, sen tan yeline merhaba derken.
İzlemekten bitap düşmüşüm, sen güneşi arkanda bırakıp yürürken.
Ben hep yok olmaya alıştım, nedense sana yok diyemiyorken.
Burada bitirebilirim bu cümlelerimi, seni sevmeye devam ederken.
Aşktan bahsetmeyecektim aslında,
Aklıma geldin nedense bir anda.
Yazmasam hatrı kalır anıların.
Sen boşver, ben o kayadan kalanım.
©_nur11234_
_