-sıcak bir mevsimin adı
dediler benim için anne
çok ezdiler ne çok
üzdüler beni bir bilsen
zamandan yoksundum kimseleri bilmezdim
biraz talihsiz olsa da adım
kimseye hesap soramadım
en ağır yarayı alsada kalbim
sus dedin hep anne!
-hep sızladı sol yanımda bir yerlerim
kimseler bilmedi;aslında
hem öksüzdüm hem de yetim
Sıcacık bir tebessümdü belki
sevdalarımdan beklentim
acıları avuçlarımda biriktirdim
yut dedin!
yut dedin, yuttum anne...
-bir çöl ortasında kaldım
şimdi bir yudum su istesem
verenim olur mu ki
dört bir yanım bilindik yüzlerle çevrili
hangi yana dönsem oluk oluk
kan sızıyor yaralarımdan
bir açıp baksalar kalbimi
kalbim ağlıyor anne!
kalbim...
kalbim ağlıyor...
-güneşi unuttum dünde,
ay hiç doğmuyor, doğduğum şehirde
inadına hep kış mı mevsimler
hiç gelmez mi gönlüme bahar
oysa!hani baharda doğmuştum ben
söyle güllere anne, açmasınlar
söyle güllere kokmasınlar!
hep dallarında solsunlar
ben solarken; onlar bana hiç acımadılar..
-acılarımı serdim yıllara,
toprağa gömdüklerimi saymıyorum bile
umut rüzgarları esmezken gönlüme
boyun büktüm yine
ezberimde kalan herşeye
kalbim ağlıyor anne...
yanlızlığımın mahseninde
hiç büyümeyeyim dedim!
olmaz dedi hayat
peki ne suçum vardı anne!
kalbim beni düşman etti kendine...
-şimdi sıralasam sana,
yine sus dersin bana
bu defa susturma beni anne
bırak konuşayım....
bir kezde ben anlatayım
halden anlamaz yüreğim çok hasta anne
dokun uzaklardan bana..
hadi dokunsana
bak!
kalbim ağlıyor anne
bir ip çektim boğazıma
ben ölüyorum..
ben ölüyorum anne!
ölüyorum...
©kenan27
Ü