Kalemi aldım elime yazıyorum
İlk defa bugün
Yağmurun yağışıyla
Kaybettiğim,çok özlediğim
O huzuru yağmurda ıslanırken buldum.
Aslında ıslanan bedenim değil
Hayatın gerçeklerinden
İki yüzlülüğünden taşlaşmış olan
KALBİMDİ.....
Öyle bir yağdı ki yağmur
Öyle bir yağdı kii
Kalbimi ıslattı ve yumuşattı..
Öyle bir yağdı kii
Tüm hüznümü alıp götürdü,
O akıp giden damlarıyla.
Bilmiyorum belki ben abartıyordurum
Ama hayır abartmış olamam
Hatta,hatta belki de
Tüm bu kelimeler az gelir
Bu hisse bu duyguya....
Sonra düşündüm uzun uzun
Meğer yağmuru da anlamlı kılan senmişsin
Her şeye tat kattığın gibi
Yağmura da dokunuvermişsin
Evet belki, belki yoktun yanımda
Ama o an öyle bir şey hissettim ki
Aslında sen hiç gitmemişsin
Hep benimleymişsin...
Sonra yağmurda yürüdüğümüzü düşündüm
Uzun uzun...
Yağmuru ilk defa seninle sevdim ben
İlk defa pencereden izlemedim yağmuru
İlk defa o her şeye değer duyguyu hissettim..
Bugün her şey bize göre ayarlanmış
Yol bitmesin istiyorum
Hiç bitmesin...
Çünkü eğer biterse biliyorum ki
Her şey bitecek
Sonra yağmur birazcık üşütüyor beni
Sonra sana bakıyorum
Bakmaya kıyamadığım gözlerin
Isıtıyor içimi...
Biliyor musun ben aslında kimsenin gözlerine bakamam..
Ama sana bakıyorum işte
Uzun uzun...
Anlamlı anlamlı...
Çoğu zaman da kaçamak bakışlarla...
Sen de bakıyorsun
Öyle güzel bakıyorsun kii
Sakın kimsenin gözüne böyle bakma...
Sakın benden hiç gitme...
Kalbimi avuçlarına bırakıyorum
Kalbim sana emanet....
©sümeyye.d.
S