Kalbim; Seni,
peygamberimi,
Kur'an'ımı sayıklıyorken,
ruhum bir gülde,
bir gemide,
bir kuyuda,
bir ateşteydi.
Kimi zaman sabırdı adım.🍀
Kuyuların ardında karanlıktayken bile,
o karanlığın içinde senin ışığının geleceğini bildiğimden sabırla beklerdim. Bir kelâm etmez, usulca beni aydınlatacağın günü bekler dururdum..
Kimi zaman ateşti adım.🍀
Ayağıma,
ellerime,
Gönlüme bağlanan iplerle bir uçurumun kenarında ateşe atılmayı beklerken bile gülümsüyordum.
Ateşler bana su gibi geliyordu Rabbim…
O ateşi bile senin yarattığını bildiğimden, ateşler bana bir nur,
Bir su idi...
En azgın alevlerden bile hiç korkmazdım… Bedenim yansa ne olurdu?
Ruhum seninle olduktan sonra bedenimin bir önemi mi vardı?
Kimi zaman bir gemiydim.🍀
Senin uğruna,
sana kavuşmak uğruna,
tufanda sulara karşı dimdik duruyordum. Ne azgın dalgalardan korkuyordum,
ne kasıp kavuran o fırtınalardan…
Kimi zaman bir güldüm.🍀
Her bir dalında bereketlenen, her bir renge bürünen o güllerin arasında saklı bir tomurcuktum ben...
Ç