Özenle sakladığım sevgimi,sana olan bakışlarım tebarüz ediyordu,
Muhayilemi kamçılayan gözlerindi,bu bana fazlasıyla yetiyordu,
Üstüne titrerdim senin,sense farketmezdin ben üşürken,
Sinirle tekmelediğim kaldırım taşları,er geç intikamını alacaktı benden.
Sensiz geçirdiğim saatler,bozuk plak gibi zihnimde tasavvur edip duruyordu,
Sesinle ruhumu okşamana mukabilen,içimdeki çocuk yeniden doğuyordu,
Çok sabırsızdım,kendimi zapt edemiyordum bazı geceler,
Kelimeler yetersiz kalmasaydı eğer çok isterdim gülüşünü sayfalara dökmeyi.
Tanrım böylesine daha önce hiç denk gelmemiştim,
Bir türk kahvesiyle penceremde uzun uzun yolunu beklemiştim,
Bazen duvarla bazen de kendimle uzun uzun dertleşmiştim,
Ne kadar denesem de bu güzelliğe mukavemet edemiyordum.
©özcann
Ö