KALBİMİN SESİ

hadi gel sar beni kollarına
al beni anne yatır kucağına
sevgi taşıyan küçük kalbimle
bir kuş olup konsam omuzuna
rüzgârın olsam deli gibi essem
uykuda hayal ben sana gelsem
kurban olurum bir damla yaşına
sözlerin nasihat dinleyen olurda
anlayan bulunur'mu ah annem)
boynu bükük dal kadar garibim
yalnız bulur beni kötü kaderim
gülmedi gitti şu yüzüme hayat
ne ettim ise birtürlü çözemedim
herşeyler üstüme gelir olurdu
zamanda ayrılık beni bulurdu
kime ne yaptım bir bilebilsem
ahım vebalım demek ki çoktu
Anne neden beni buluyor terslikler
kimlerin günahını aldım söylesinler
sevilmedim bu koca dünya dar geldi
azap vardır geçmiş yıllarda bitmedi
kabus karanlık çöker oldu gözlerime
yaşanılan oysa birer kurgu hayaldi
ben öyle sanıyordum yada ne yazık
ki zaman içimizde duran karmaşık
bir hal alınca korkular üste çıkar
ve öfke volkan gibi patlar o anlık
Anne ben çok üşüyorum sar beni
yorgunum yaşamaya artık bil ki
dayanacak gücüm bile kalmıyor
ömür saat yerinde işliyor sanki
her adım atışımda kalbimin sesini
duyuyorum bana insanlığı anlatır;