Kalbin arayışı
Kalbimi delip geçtin ismini aşkla, arsızca haykırırken.
Kalbim den aktı dünya tüm çekiciliği ve o meşhur yanılsamasıyla.
Kalbim yine birkaç kez olduğu gibi hüzün içerisinde ve yalnızdı içindeki taht sahipsizdi.
O hüzün içerisinde ki boşluğa cüretli, şehvetli bir rüzgar doldu
Kalbim kendinden geçti.
Rüzgarla sarmaş dolaş eşsiz bir şehvetle sevişir gibiydi.
İçinde pas tutmuş hüzün, özlem o rüzgarla son bulmuştu.
Kalbim sonun da mutlak olana seadet-i ebediyeye kavuşmuştu.
Bir küçük kıvılcım.
Kendini bilmez bir davetle.
©bekir7
B