Sessizce geçerken mevsimler gibi,
Bir duâ gibi süzüldün kalbe derin.
Her mısrada yandı aşkın harlı dili,
Ve her cümleye düştün zerremce.
Bir yağmur damlasıydın rahmetle inen,
İnancınla karanlığa nur serpen bir beden.
Kalbimizde yankı buldu şükürle dönen,
Her damlada açtın sen zerremce.
Ne kin bilirdin ne kibri tanırdın,
Sevgiyle nice cana yol yapardın.
Bir tebessümde bile baharı sunardın,
Çiçekler gibi açardın zerremce.
Dertli gönüllere melhem yazardın,
Sessiz yürekleri mısrayla sarardın.
Şiir değil, dua olurdu kaleminden akan,
Şifa olurdu sözlerin zerremce.
Geceleri secdeyle taçlandırırdın,
Tefekkürle her nefesi anlamlandırırdın.
Bir yıldız gibi semada parıldardın,
Arz Ve gökte iz bıraktın zerremce.
Şimdi belki cennet yurdunun içindesin,
Ruhunla seher yelinde, bir gül bahçesindesin.
Unutulmazsın, satır satır dua gibi içimizdesin,
Kalbimizde yaşayansın zerremce.
©sır.ma
S