Kâbe’de yankılanır ilahi ses,
Kalplerde filizlenir aşkın sevdası.
Her taşında bir sır, her köşesinde nur,
Allah’ın evi, yeryüzünün mukaddes nuru.
Hz. Ebu Bekir’e tecelli ne güzel,
Rıdvan-ı Ekber, bir lutuf ezel.
Kalbi nurla dolmuş, ruhu aşk ile,
Allah’ın sevgisi, en büyük dileği.
Mûsa’ya dağda tecelli etti Rabb,
Gördü gücünü, acizliğini kab.
Ağaç konuştu, ilahi bir kelam,
Kâinatın Rabbinin, sonsuz celal.
Kalplerde tecelli, en güzel nimet,
Evliyâullah’ta, ilahi bir simet.
Râbıta kurulur, Hakk’a yönelen niyet,
Aşkın aleminde, buluşur her zillet.
Kâbe’deki tecelli, daimî bir nur,
Kuldaki tecelli, bir anlık bir sürur.
Fakat her ikisi de, aynı kaynaktan,
Allah’ın sevgisi, sonsuz bir hazandan.
©hasanbey.
H