Oluruna bırak, olmazsa yine kadere yüklersin,
Kirli oyunlara kanma,
Gülüşünle belki hayatı duvar misali süslersin,
Geçip gitmiş kötü anıları anma.
Sonra birden bıkar, her şeye sus dersin.
Büyümedik hiçbir zaman, içimizde yine neşe dileği taşıyan çocuk,
Hâlâ asılıdır bir köşe de, annemizin giydirdiği gocuk,
Aniden herşey bitti diyebilirsin ama,
Aslında her gün yeniden başlıyor bu yolculuk.
Mutluluk bazen hayal kadar uzaktır,
Bazen de sahtelikle dolmuş bir tuzak.
Saflıkla bürünmüş kalbin kapıları,
Açar belki güzergâha giden o yarınları.
Son satırda ne kadar hüzünlü olsam da,
Mutlu olmak tek temennim,
Kimi zaman o masallardan kovulsam da.
Bilirim ki hep ben murada erendim.
©ggurkan
G