İlkbaharda kanayan ağaca
Son vermek olmasın
Bir sözün varmı çileli taşına
Bin parça olmuş acıların
Değer verilmiş mi kefensiz gönlüne
İçine işlenmiş yaranı kanatırsın
Han duvarları ardında yalnızlık yaşanmaz
Ve ey sen dudaklar
Hakka açılan nefes kapıları
Değil midir
Bizi bizden uzak kılan
Anlamını taşımaz süresiz geçmişler
Kainatın koşulsuz kabul etmez
Elinde sevdanın hikayesi
Bilmeyene aşkları anlatacak kalbinin büyüklüğü
Aşkı bilene ahlar eden yüreğin vardır
Şu coşkun gönlünde güneş açar
Gecende Allah'ın aşkı yanar oldu
Kahkahalara sığınmış acılar şehrin
Kalbini yoran insanda bir garip hancı oldun
Efkarlı çehreni sarmış hitap etmez derdin
Bir fırtına ki içinde, çatısı olmaz kuşların
©sedaderya
S