Kalemim

Kalemim benim iki ayrılmayan dost, aynı yolda yürüyen yoldaş oldu. Bazen gözümdeki yaş, bazen içimdeki sevinç ,en çokta dert ortağım oldu.Bir derenin kenarında dinledik sessizce suyun özgürce akışını.Uzun yollarda öyle çok konuştukki yol arkadaşım oldu.Bazen de yağan yağmuru izlerken yağmurun sesi bahar gelincede kuşların cıvıltısı oldu bana.Söyleyemediğim hecelerim içimdeki kırgınlığımın tek şahidi oldu evet kalemim ve ben aşk olduk acı olduk özlem olduk candan öte canan olduk.