Hal bırakmaz lafzın bende, tutamam kalemi.
Nurun kıskandırır ayı, güneşi ve geceyi.
Kağıda her değdiğinde yazdım sanki eceli
Öldüm ben sende,kalemimle beraber.
Ahirim sen ol diye yalvarırım rabbime
Her düşümde köz düşer yüreğime
Her saniye görsem dahi yetmez kalemime.
Varlığın daha da çok özlem katar özlemime.
O