bürününce şehir gecenin rengine
ruhun isyanı nukseder bilince
Usul usul çöker zihne melankoli
dadanır düşlere kabuslar .
yas tutar yıldızlar güneşin battışına
ve dökülür kalbin kanı kağıtlara
şiir denir adına ...
oysaki dar ağacının gölgesidir bu haykırışlar
yazılamaz bu mateme tutulmuş kağıtlara
umut dolu satırlar
tasviri zordur çiçekli bahçelerin
paslı karanlığa yuvarlanır hep kalem
yok bir umut
yok bir umut
böylesine esareti oldukça ruh kalemin
her gün birazdaha korlanacak bu Ateş
©idooi00
I