Benzimiz sarardı zatımız soldu
Sırtında sevdası hamala döndük
Dolumuz boşaldı varımız bitti
İpliği sökülmüş harala döndük
Köz tuttu eller dillerde zehir
Öl dense yok denmez beklenen emir
Hayatın tokatı iniyor demir
Abası sırtında saflara döndük
Han çile, yataklar dikenler dolu
Gidilir yollardan gelmiyor sonu
Zalimin ne uzun elleri kolu
Acınıp bakılan mazluma döndük
Doğsa da güneşler bize vurmuyor
Gözlerde kelam çok sesi çıkmıyor
Ne sızı YaRabbim dinmek bilmiyor
Kalemi olmayan kâğıda döndük
©ibrahimlek
S