Hisler mi terk etti bu aciz bedeni heyhat!
Ruhumun telleri niçin çıt çıkarmıyor?
Öldüm de haberim mi yok heyhat!
Etlerim kemiğimde niçin çürüyor?
Bir derin çukur yatağım, yorganım toprak kokuyor.
Gizli bir can alıcı ensemde, soğuk nefesler üflüyor.
Bundandır: Her sabah tabutumdan, cenaze gibi kalkışım;
Her daim şu Cihan'a, Cehim'cesine bakışım.
Kalemsiz bir şairim; acizim, hastayım.
Kâğıdıma mürekkep oldu akan son damla kanım.
Şiirlerim bayat, kelimelerim yıpranmış.
Sanki tüm insanlığım eski sayfada asılmış.
©bilaloruç
G