Karanlık çöktü üzerime
Eşyaların çığlıkları ortasındayım
Kalkıp gidemiyorum
Tüm yollar bana baş kaldırmış
Geçit vermez bu gece
Bir denklem de yaşıyorum hayatı
Belkide çözülmesi en zor olanıydı bu kabus
Hayatın içinde kıvranıp duran bir mum ışığı gibi
Sadece kendi gölgesine hayrı olan ucube bir hayat
Bir üfürükte yıkılacak sanki
Düştüğü yerler alevler içinde aydınlık
Umuda kırılmış bir camın
Sağa sola dağıttığı acı parçalar gibi
Ayaklarıma dolanır bu gece hayat
Dilimde senden kalan iki hece nedenler ve nasillarla süslü birde soğuk gece Yetmezmiş gibi tenimde acı tadın
Ne yapayım kırık kanatlarımın kanıyla bir nehir terkedilmiş yüreğimde bir şehir bıraktın
Ben gitmeliyim buralardan
Yada bir el atsam sema'ya
Dünya dururmu bu gece....
T