Ilk yağmurun tanesi, neșesi eksik, hüzün kendisi.
Tarifsizleșen duyguların isteksiz arzusu.
Biraz hüzün, biraz fazla neșesi,
Kalmadı bir nebze huzurun kendisini.
Yorgunluğun sadece bir adı kaldı,
Kalan yarınlara inat umuda dair ihtimal bile kalmadı
Gün döner oldu geceye, günde huzur kalmadı
Eksik bir nebze hayattın kendisi
İlk yağan yağmurun, toprağa sarılması gibi
Toprakta can bulan cana can olması misali
Cansızlașan toprağın yağmura sarılması gibi
Kalmadı, huzurun tam kendisi
Kalmaz, yarın ola vaktin eseri
Eserinden uzak kalan vaktin bereketi
Șeytanlașmıș bedenlerin,
Yolsuz kalmıș misali
Kalmadı, huzurun tam kendisi
©mazlumbiri
T